................................................ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΕ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΚOΣΜΟΥ • online...........................................

γειτονιά
//
Ουσιαστικό θηλυκό // το σύνολο από γειτονικά σπίτια, το οποίο αποτελεί τμήμα της συνοικίας συνώνυμο: μαχαλάς συνεκδοχικά το σύνολο των ανθρώπων που κατοικούν σε γειτονικά σπίτια // (μεταφορικά) το σύνολο όμορων χωρών //(σε γενική, ως χαρακτηρισμός) της γειτονιάς: περιφερειακός συνοικιακός
Μαθηματικά η γειτονιά ενός σημείου είναι μία από τις βασικές τοπολογικές έννοιες και χρησιμοποιείται για να τυποποιήσει την «εγγύτητα» άλλων σημείων προς αυτό.
Καλώς Ήρθατε

λέμε Καλημέρα στους γείτονές μας...

λέμε Καλημέρα στους γείτονές μας...
............λέμε Καλημέρα στους γείτονές μας...

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Κουκλοθέατρο ΦιλΦαρί «Ο Μήτρος και ο Τζίμης» Κυριακή, 30 Απριλίου 2017 & Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Κουκλοθέατρο ΦιλΦαρί
«Ο Μήτρος και ο Τζίμης»

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017
&
Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017
ώρα 12.00 μεσημέρι & 5.00μ.μ.
στο parking της εταιρείας PITSOS,
Καναπιτσέρι & Παρνασσού στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη
(ανάμεσα στο “Allou Fun Park” & στα “Village Cinemas”)
Είσοδος: 5,00 ευρώ


  
Στο πλαίσιο του 1ου Τριήμερου Εμπορικού Φεστιβάλ «ΖΗΣΕ ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΣΟΥ», το Κουκλοθέατρο ΦιλΦαρί θα βρίσκεται την Κυριακή, 30 Απριλίου 2017 και τη Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017, στις 12.00 το μεσημέρι & στις 5.00μ.μ. στο parking της εταιρείας PITSOS, που βρίσκεται επί των οδών Καναπιτσέρη & Παρνασσού, στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη (ανάμεσα στο “Allou Fun Park” & στα “Village Cinemas”), με την παράσταση «Ο ΜΗΤΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΤΖΙΜΗΣ», βασισμένη στο μύθο του Αισώπου «Ο ποντικός του αγρού και ο ποντικός της πόλης».
Σε αυτόν το μύθο, προβάλλονται πολλές από τις ανθρώπινες αξίες που τείνουν σήμερα να εξαφανιστούν, όπως η αγάπη, η φιλία, ο σεβασμός, η αλληλεγγύη, η συμπαράσταση του ανθρώπου στο συνάνθρωπο, η αξία της ελευθερίας και της ελεύθερης επιλογής. Επίσης, παρουσιάζονται τα θετικά και τα αρνητικά που μας παρέχει η ζωή στη φύση και στην πόλη αντίστοιχα, αφήνοντας τον άνθρωπο ελεύθερο να επιλέξει πού και πώς θα ζήσει ελεύθερος και χαρούμενος, αφού τα γνωρίσει.
Οι κούκλες της παράστασης διαθέτουν μια νέα, πρωτοποριακή μορφή, η οποία προκύπτει από το συνδυασμό της παραδοσιακής γαντόκουκλας,της μαρότας και της θεατρικής μάσκας. Ο κουκλοπαίκτης με τη βοήθεια μηχανισμού, που είναι τοποθετημένος στο εσωτερικό της κούκλας, κινεί χέρια και στόμα, ώστε να ζωντανεύουν οι ήρωες.
Το Κουκλοθέατρο «ΦιλΦαρί» μέσα από τη μαγεία της κούκλας, θα προσφέρει χαρά σε μικρούς και μεγάλους.

Διάρκεια παράστασης: 50 λεπτά
Ηλικίες: για όλες τις ηλικίες

Είσοδος:  5,00 ευρώ



ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σενάριο – Σκηνοθεσία: Φίλιππος Φέρτης
Κουκλοπαίκτες – Ηθοποιοί: Φίλιππος Φέρτης, Μαρία Λίγγρη
Αίσωπος (φωνή): Γιάννης Φέρτης
Σκηνικά – Κατασκευή κούκλας: Ιωάννα Κατσιαβού
Κατασκευή κουστουμιών: Μαρία Λίγγρη
Μουσική επιμέλεια – Ενορχήστρωση: Μπάμπης Χαρίτος
Μελωδία τραγουδιών: Μαρία Κατσούλη
Στούντιο ηχογράφησης: Incognito Sound
Βίντεο – trailer: Artsi         
Οργάνωση – Εκτέλεση παραγωγής: Μαρία Λίγγρη

·      Πλούσιο φωτογραφικό υλικό, θα βρείτε στη σελίδα του «ΦιλΦαρί»
στο facebook:

·      Σχόλια για την παράσταση:

·      Δείτε το νέο trailer της παράστασης:


Είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε πληροφορία ή διευκρίνιση στα τηλέφωνα:
6947882768 (Μαρία Λίγγρη - υπεύθυνη παραγωγής)
6980890529 (Φίλιππος Φέρτης - κουκλοπαίκτης)

Σας ευχαριστώ

Φίλιππος Φέρτης

Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

«Εγώ δεν είμαι ποιητής, είμαι στιχάκι…» - (Έξι χρόνια από το θάνατο του Νίκου Παπάζογλου)

Δημήτρης Κ. Τζανακάκης
 «Εγώ δεν είμαι ποιητής, είμαι στιχάκι…» //
Έξι χρόνια από το θάνατο του Νίκου Παπάζογλου

Σαν σήμερα, στις 17 Απριλίου 2011, πέθανε ο Νίκος Παπάζογλου, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της νεότερης γενιάς (μετά τους Θεοδωράκη, Χατζηδάκι, Ξαρχάκο, κ.ά.) του ελληνικού τραγουδιού.
Ο Νίκος Παπάζογλου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 20 Μαρτίου 1948. Ξεκίνησε τη μουσική του σταδιοδρομία την περίοδο 1965- 1970, συμετέχοντας σε συγκροτήματα ποπ μουσικής, όπως το συγκρότημα των Olympians. Μετά από μια περιπλάνηση στη Γερμανία και την Ιταλία, επιστρέφει στην Ελλάδα το 1976 και το 1977 παίρνει μέρος στην παράσταση «Αχαρνής, ο Αριστοφάνης που γύρισε από τα θυμαράκια» του Διονύση Σαββόπουλου.
Την ίδια περίοδο δημιουργεί στη Θεσσαλονίκη, με προσωπική εργασία και μεράκι, το στούντιο «Αγροτικόν», που έγινε κυψέλη δημιουργίας μιας ολόκληρης μουσικής γενιάς και ταυτοχρόνως σημείο αναφοράς ενός μουσικού ρεύματος στην ελληνική μουσική, που καταγράφηκε σαν «Σχολή της Θεσσαλονίκης».
Το 1979 ηχογραφείται στο «Αγροτικόν» η «Εκδίκηση της Γυφτιάς» σε μουσική του Νίκου Ξυδάκη και στίχους του Μανώλη Ρασούλη με βασικό ερμηνευτή τον Παπάζογλου. Ένας δίσκος που έμελλε να αλλάξει το ρου του ελληνικού τραγουδιού και να κάνει γνωστό στο ευρύτερο κοινό τον Παπάζογλου.
Το 1983 κυκλοφορεί ο πρώτος προσωπικός του δίσκος, το «Χαράτσι», με πολύ μεγάλη εμπορική επιτυχία, όπου ο Παπάζογλου συστήνεται και σας συνθέτης. Το «Χαράτσι» ήταν το διαβατήριο του για το μεγάλο ταξίδι που ακολούθησε και τον καθιέρωσε ως έναν από τους πιο αγαπητούς δημιουργούς της νέας γενιάς.
Ακολούθησαν πολλοί ακόμα δίσκοι, ενώ ο Παπάζογλου κέρδιζε την εκτίμηση και την αγάπη του κόσμου μέσα από μια σειρά συναυλιών, ορισμένες εκ των οποίων χαρακτηρίζονται ιστορικές, με κύριο γνώρισμα τους τη μέθεξη κοινού και καλλιτέχνη σε ένα μουσικό πανηγύρι.
Στον Παπάζογλου οφείλουμε εν πολλοίς τον ξεχωριστό ήχο που προέκυψε από το συγκερασμό του ήχου της ροκ μουσικής με το ρεμπέτικο και το λαϊκό μας τραγούδι. Ένας συγκερασμός που στην περίπτωση του Παπάζογλου έχει τα γνωρίσματα της γνώσης αλλά και του σεβασμού των «ετερόκλητων» μουσικών στοιχείων. Ο λυγμός, ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της φωνής του, έγινε η γέφυρα για να συναντηθούν αυτά τα δύο είδη σε μια εξόχως ενδιαφέρουσα σύνθεση.

~~~~~~
Εγώ δεν είμαι ποιητής - Νίκος Παπάζογλου
https://www.youtube.com/watch?v=t_6Cdc5YGs8

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ:
(1987) Η εκδίκηση της γυφτιάς
(1979) Τα δήθεν
(1984) Χαράτσι
(1986) Μέσω Νεφών
(1990) Σύνεργα
(1991) Επιτόπιος ηχογράφησις στο θέατρο του Λυκαβηττού
(1995) Όταν κινδυνεύεις παίξε την πουρούδα
(2005) Μάισσα Σελήνη
(2008) ανθολογία
(2009) Ήμουν κι εγώ εκεί

_________
Από τον "Ημεροδρόμο"
http://www.imerodromos.gr/ego-den-ime-piitis-ime-stichaki/

Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

Τ' Ανώγεια βρίσκουν τα δύσκολα ζύγια...




Δεν το κρύβω φυσικά, αυτές τις μέρες η σκέψη μου είναι και στ' Ανώγεια, στην κοινωνία των Ανωγειανών (που τόσο αγαπώ, εκτιμώ και σέβομαι...)... Είναι ίσως το δυσκολότερο ολόκληρων δεκαετιών Πάσχα που βιώνουν... Και όμως η Αξιοπρέπεια, η Τιμή θριαμβεύουν όπως διαπιστώνουμε!... και καταργούν τα ...λεξικά της κατακίτρινης "δημοσιογραφίας" που θέλει τριάντα βεντέτες για να πουλήσει εικοσιεννιά φύλλα... 
Κρατούν καλά τα ζύγια οι γηραιότεροι Ανωγειανοί και οι νέοι σωστά τους ακούνε!... (Δεν θα μπω σήμερα σε λεπτομέρειες... Θα είναι ασέβεια αισχρή!... Μια οικογένεια έχει θάψει το βλαστάρι της, ένας λεβέντης μαρμαρώνει στο μνήμα... Μόνο οδύνη!... )... Στην πρώτη αναφορά μου στο φονικό που πάγωσε το αίμα όλων μας, είχα αναφερθεί προ ημερών σε έναν ιδιαίτερο "αξιακό κώδικα" της κοινωνίας των Ανωγειανών και αυτή η αναφορά είχε παρεξηγηθεί.... (Δεν πειράζει...)... Τ' Ανώγεια επιβεβαιώνουν το όνομα τους και αυτό έχει σημασία... Τ' Ανώγεια τα πρωτογνώρισα από τη δεκαετία του '70 με Δήμαρχο τότε τον Γιώργη Κλάδο. Αυτό, λέει πολλά...
~~~~~
Δυό - τρεις αναρτήσεις από την "ΑΝΩγη" μεταφέρω εδώ, και παρακαλώ να τις μελετήσουμε...
...και μια σοφή μαντινάδα του λαού μας:
"Στα δύσκολα θα τον -ε- δεις, πόσο μετράει τον άλλο...
στα εύκολα και ο πιό μικρός, κάνει τον πιό μεγάλο..."!...

Δ.Τζ.
~~~~~
> Χωρίς Αρφανό οι Αι- Γιαννιώτες και οι “Παλαιστίνιοι” λόγω του πένθους….Περαχωριανοί, Μετοχιανοί και Αι- Γιωργιώτες θα κάψουν τον Προδότη Ιούδα!
~~~~~
> Οι Σταυροί της Μεγάλης Παρασκευής: Ένα έθιμο που το συναντάς μόνο στ΄Ανώγεια…
~~~~~
> Τι μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο για την ομολογία του 23χρονου
~~~~~
Τελευταίες εξελίξεις: Τώρα ομολόγησε ο γιός ότι σκότωσε τον 23χρονο
~~~~~
( Στον Γιώργη Μπαγκέρη θέλω να δώσω ειλικρινή συγχαρητήρια στο πως δημοσιογραφικά χειρίζεται την κατάσταση... Μπράβο Γιώργη!... αυτό!... Και στον παπα Αντρέα, φυσικά να μεταφέρεις την αγάπη μου...)....
Δ.Τζ.

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Διάφοροι περίεργοι τύποι του Πειραιά

ΘΕΜΑΤΑ

Όπως σε κάθε πόλη ή χωριό έτσι και στον Πειραιά υπήρξαν ορισμένοι τύποι ανθρώπων οι οποίοι διασκέδαζαν τους κατοίκους και ήταν πασίγνωστοι σε όλους.
Μεταξυ αυτων ηταν ο Βδελοπουλος, αποκαλουμενος και ως δασκαλος:
Ο καημενος αυτος κυριος διδασκε επι πολλα ετη το λογο του Θεου κατα τις αντιληψεις του σε δημοσιες υπαιθριες συγκεντρωσεις οι οποιες γινονταν σε διαφορους κεντρικους χωρους αλλα κυριως στα σκαλια της Αγιας Τριαδας, της παλιας ομως αφου καταστραφηκε στο βομβαρδισμο της 11ης Ιανουαριου 1994.Ασφαλως πολλοι παλιοι Πειραιωτες η καλυτερα ολοι θα τον θυμουνται γιατι ηταν πασιγνωστος. Μιλουσε φορωντας παρασημα στο στηθος και ανεπτυσε με ευγλωττια τις αποψεις περι της Χριστιανικης Ορθοδοξης θρησκειας.
Τα παιδια και οι μεγαλυτεροι τον πειραζαν ενω μιλουσε.Αυτος ομως δεν αντεπιτιθετο και δημιουργουσε ενα πρωτοτυπο περιβαλλον.Το ακροατηριο ηταν πυκνοο και ακολουθειτο παντοτε απο την μαριδα στους δρομους.Ο Βδελοπουλος ηταν ενας ακακος ανθρωπος, ελαφρος στο μυαλο και τελειως ακινδυνος.Φοβεριζε οσους τον πειραζανε αλλα παντοτε αυτο γινοταν με παραλληλισμους θρησκευτικων αντιληψεων και ηταν γνωστος οχι μονο στους Πειραιωτες αλλα και στους Αθηναιους αλλα ακομα και στους νησιωτες.
Η συνηθισμενη απαντηση σε οσους τον πειραζανε ηταν η εξης: ”Οταν υπαγω εις τον παραδεισον και συ θα υπαγης εις την κολασιν θα μου ζητας ολιγον υδωρ ητοι θα λεγσης προς εμε βρεξον τον δακτυλον σου εις το υδωρ δια να δροσισθης και εγω θα σου απανταω οχι τσογλανε!”
Ο Στρατηγος
Αλλος τυπος σαν τον Βδελοπουλο και εκεκινος ηταν ο ”Στρατηγος” που φορουσε στο στηθος του πολλα παρασημα και διηγοταν ενα σωρο υποτιθεμενες μαχες κρατωντας μια στραταρχικη ραβδο.
Ο Κιοχλης
Πολυ γνωστος επισης τυπος επι πολλα εατη ηταν ο περιφημος Κιόχλης . Ηταν ενας δυσμορφος και ατελης στο μυαλο , ο οποιος ως εργατης εκοβε ξυλα στην ταβερνα του Κουλουριωτη.Οι ταβερνες τοτε πουλουσαν κρασι , ξυλα και καρβουνα.Ηταν γνωστος στις περιοχες του Πασαλιμανιου, του Τζανειου Νοσοκομειου , του Βρυωνη και γυρω. Δεν μπορουσε να αρθρωσει πολλες λεξεις και βεβαια τον πειραζανε πολλοι οταν μετα την κοπιαστικη εργασια του γυριζε στους δρομους για να διαλαλησει και να πωλησει οτιτ του εδιναν για να γελασουν οι παντες.Μεταηυ αλλων διαλαλουσε οτι πωλουσε σαπουνι και τυρι και οτι ειχε μια κοτα που γενουσε και εκανε το αυγο.Οποτε φανταζεστε τι κακος χαμος γινοταν στις γειτονιες καθε φορα που εσκαγε ο Κιοχλης.
Ο κουτος αλλα πονηρος…
Ενας αλλος τυπος που παρουσιαστηκε μετα τη Μικρασιατικη Καταστροφη για πολλα χρονια ηταν ενας που παριστανε το κουτο και πωλουσε φακες για ποντικια.Διαλαλουσε μαλιστα το γνωστο.Μικρο, μεγαλο παστρευει.Ειχε πολλες φακες στη πλατη του και ενοουσε οτι οι φακες του παστρευουν μικρους και μεγαλους ποντικους.Να μη φανει ομως αυτο που γραφτηκε ως αστειο γιατι ο εν λογω αθρωπος ηταν γνωστος σε Πειραια και Αθηνα  και εμεινε ως γνωμικο ”το μεγαλο μικρο παστρευει” και μαλιστα αναφεροταν σε πολλες συζητησεις. Αφου γυρνουσε πολλα χρονια ως γυρολος και ταλαιπωριοταν στους δρομους πωλωντας το μοναδικο του εμπορευμα ,τις φακες, ξαφνικα εξαφανιστηκε.Ολοι αναρωτιοντουσαν τι εγινε ο ”μικρος, μεγαλος παστρευει ” ωσπου τελικα διαδοθηκε η φημη οτι ηταν Τουρκος κατασκοπος και με τον αφελη αλλα πονηρο αυτο τροπο ειχε κατορθωσει ο αθεοφοβος να διαβιβαζει πολλα μυστικα κυριως του Πολεμικου Ναυτικου και του Ναυσταθμου ειδικοτερα.Μαλιστα ακουστηκε στον Πειραια οτι εκτελεστηκε μετα απο πολυ συντομη δικη.
Ο Λαζαρος
Ενας αλλος ,αλλα οχι τοσο γνωστος ηταν ο Λαζαρος.Ηταν αθλητης δρομεας, δυσμορφος και αυτος και ανευ εργασιας.Τον αποκαλουσαν ”σφιξου Λαζαρε”. Ετρεχε τακτικα απο το Πειραικο γυμναστηριο ολη την Πειραικη που κατα κυριο λογο ηταν ακατοικητη τοτε για να γυμναζεται.Ολοι τοτε ,νεαροι και μεγαλοι του φωναζαν ” Σφιξου Λαζαρε” για να κερδισει . Ο καημενος ο Λαζαρος χαιροταν για αυτο και για αυτο το λογο επαναλαμβανε τακτικα το τρεξιμο στην Πειραικη για να ακουσει το ”σφιξου Λαζαρε”.Εμεινε ομως η προσωνηση αυτη για πολλα χρονια ως γνωμικο χωρις να ξερουν ολοι οσοι την χρησιμοποιουσαν την ιστορια του Λαζαρου.Μαλιστα πολλες φορες οι Πειραιωτες για να ενθαρυννουν ο ενας τον αλλον ελεγαν το Σφιξου Λαζαρε και θα πετυχεις!!
Ο Κακαυλος
Αλλη φυσιογνωμια του Πειραια για τους δικους του λογους ηταν και ο επονομασθεις Κακαυλος.Ηταν ενας παραξενος τυπος φυλακας του Ζανειου Νοσοκομειου που μετεφερε τα διαφορα ψωνια καθε πρωι στο νοσοκομειο.Τα μετεφερε με μια σουστα και κατα την μεταφορα τον πειραζαν ολοι απο το Πασαλιμανι και το Βρυωνη που περνουσε , η εστω οπου αλλου περνουσε.Το τι γινοταν δεν περιγραφεται.Αφηνε τη σουστα και το αλογο και ετρεχε για να κυνηγησει οσους τον πειραζανε.Μαλιστα αυτο γινοταν συχνα για απο τη μια πλευρα που τους κυνηγουσε απο την αλλη τον πειραζανε ..και ουτω καθεξης.Ολοι περιμεναν ποτε θα περασει ο Κακαυλος για να τον πειραξουν.Εμεινε ομως το επιθετο Κακαυλος και στις φιλικες συνανστροφες και οποτε ηθελε να πειραξει ο ενας τον αλλον, τον αποκαλουσε με αυτο το επιθετο.
Ο Κοπιδης
Ενας αλλος περιεργος τυπος ηταν ο Κοπίδης.Ειχε ενα μικρο καταστημα ψιλικων απεναντι απο το γυμναστηριο του Πειρακου και κοντα στη Γαλλικη σχολη.Πωλουσε στο καταστημα του διαφορα ετεροκλητα μεταξυ τους ειδη και επειδη εις το Πειραικο Γυμναστηριο γυνμαζονταν ολα τα Γυμνασια και τα σχολεια του Πειραια τον γνωριζαν ολοι οι μαθητες που ερχονταω απο ολες τις συνοικιες της πολης. Πουλουσε μασκες και διαφορα κουστουμια μασκαραδψν για τις αποκριες χαρταετους για τη Καθαρα Δευτερα.μπαρουτια και φυτιλια για το Πασχα,σφυριχτρες για τα παιδια.Επισης στο μαγαζι του υπηρχε η περιφημη σκονη φαγουρας ,την οποια χρησιμοποιουσαν για πειραγμα οι μαθητες ,και μια αλλη υλη που βρωμουσε ολη η ταξη.Ηταν γνωστος και τον πειραζαν οι μαθητες που ηταν και οι κυριοι πελατες του.Στο καταστημα ειχε για βοηθο τη πολυ γρια μητερα του.
Τα πειραγματα ηταν πολλα και μεταξυ αλλων τοιχοκολλησαν μια Κυριακη πρωι κανονικη νεκρωσιμη ακολουθεια πως και καλα ο Κοπιδης πεθανε οποτε και οι περιοικοι ενιωσαν μεγαλη λυπη γιατι δεν θα μπορουσαν να πειραζουν πια τον Κοπιδη…Μαλιστα κατα τους πολεμους του 1920 ειχε βαλει νεφτι στα ματια οτυ για να αποφυγει το στρατιωτικο .Τα ματια του και το δερμα του προσωπου του ειχαν γινει κατακοκκινα και παρολιγον να στραβωθει.Το τι ειχε γινει με τον Κοπιδη δεν πειγραφεται για πολλα χρονια ειχε γινει το πειραγμα αλλα και συναμα ο αγαπημενος των Πειραιωτων μαθητων.
Ο Αραπης του Κοκαλα
Ο Αραπης του Κοκαλα ηταν ενας αλλος γνωστος τυπος.Ο Κοκαλας ειχε ενα καλο παντοπωλειο στην οδο Κολοκτρωνη και παραοξως ειχε εναν εγχρωμο υπαλληλο.Τοτε τα παιδια τα εφοβεριζαν με την λεξη Αραπης για να ειναι φρονιμα.Τα παιδια αρχιζαν ομως να μη φοβουνται και αρχισε ενα παιχνιδι τι πουλαει ο Αραπης του Κοκαλα…Ετσι ο Αραπης εγινε πασιγνωστος και διαλυθηκε η φοβερα των μεγαλοων.Μαλιστα ο συγκεκριμενος εγχρωμος συμπολιτης μας εγινε πασιγνωστος και αυτο ειχε ως αποτελεσμα χαρη σ αυτον να αυξηθει η πελατεια του Κοκαλα..Η φραση : ”Τι πουλαει ο αραπης του Κοκαλα ” λεγοταν τακτικα για πολλα χρονια οταν τα παιδια επαιζαν το παιχνιδι ”τα βαρελακια”
Και ο Γιαννης το ..βιολι του
Ο Γιαννης ο Βιολιτζης ηταν ενας ονομαστος τυπος της πολης μας,Καθε βραδυ γυριζε στα παραλιακα καφενεια του Πασαλιμανιου και επαιζε με το βιολι του διαφορα ασυναρτητα μουσικα αποσπασματα αλλα με απιστευτα φαλτσα και ακατανοητα .Ειναι αδυνατο να περιγραφουν τα γελια που επεφταν οταν εφτανε ο γιαννης.Ολα τα τραπεζια του φωναζαν για να τους προτιμησει ωστε να τον απολαυσουν.Φαλτσα ξε-φαλτσα ομως ο Γιαννης εισεπρατε πολλα γιατι οι ανθρωποι τον πληρωναν αδρα για να γελασουν.Οταν ομως μετα απο τοσες ”παρτιτουρες” εμαθε να παιζει συμπαθητικης ακροασης βιολι αρχισε να χανει το κοινο του γιατι κανεις πια δεν τον προσεχε…
Ο Οδοντογιατρος
Ενας αλλος περιεργος ηταν ενας που παριστανε τον οδοντογιατρο .Ειχε μια καροτσα και ανεβασμενος σε αυτην πωλουσε μια θαυματουργη σκονη για τα δοντια .Οταν διαλαλουσε το φαρμακο,μαζευοταν πολυς κοσμος γυρω του και με μια ευφραδεια ανεπτυσε τις ιδιοτητες του πωλουμενου φαρμακου.Μαλιστα αυτη τη ”δουλεια” την εκανε και σε αλλες περιοχες της Αττικης αλλα ως βαση του ειχε τον Πειραια και συνηθως εμφανιζοταν γυρω απο το παλιο ρολοι.
Ο Βασιλακης του Θεατρου
Γνωστος και μη εξαιρετεος ηταν ο Βασιλης ο οποιος επωπτευε επι πολλα ετη το Δημοτικο Θρατρο.Ηταν λιγο ευστραφης στην εμφανιση και καθοταν ολη την ημερα σε μια καρεκλα εξω απο το Θεατρο παντοτε ντυμενος καλα .Μιλουσε βαρια και πολυ αργα .Εδινε διαταγες για τα παντα απο τη καρεκλα οπως αυτος ηθελε.Ολοι οι Πειραιωτες και κυριως οσοι συχναζαν στο Θεατρο τον αποκαλουσαν τεμπελη και ετσι του εμεινε το προσωνυμιο ”Βασιλης ο Τεμπελης” χωρις να γνωριζουν το κανονικο του επωνυμο.Στα καφενεια και στις συγκεντρωσεις οταν θελανε να πειραξουνε καποιον του λεγανε :”Τον Βασιλη μας παριστανεις???” .Βεβαια περαν απο τη περιεργεια του ,ο Βασιλης ηταν ενας ευχαριστος τυπος και για αυτο το λογο ηταν και πασιγνωστος.
Διαφοροι γυρολογοι
Οπως σε καθε πολη της Ελλαδας ,ετσι και στον Πειραια υπηρχαν γυροπωλητες οι οποιοι διαλαλουσαν την πραματεια τους.Υπηρχε ενας γαλατας μαλιστα ο οποιος εσερνε μαζι του και 50 κατσικες..Τις αρμεγε καταμεσης του δρομου και εδινε φρεσκο φρεσκο το γαλα.Ενας αλλος γυρολογος μαλιστα κατασκευαζε ο ιδιος τα προιντα του που ηταν κυριως οικιακα σιδηρα εξαρτηματα.Τετοια ηταν τσιμπιδες, φουφουδες ,καβουρδιστηρια του καφε και αλλα. Το περιεργο και μνημιωδες του συγκεκριμενου τυπακου ηταν οτι διαλαλουσε τα προιοντα του με ωραιο ρυθμο τραγουδιου και με τροπο προσελκυστικο .Πιο συγκεκριμενα ελεγε ” Να οι γερες , να οι καλες οι γερες φουφουδες Φουφουδες φουφουδακια καβουρντιστηρια σκαρες τσιμπιδες σιδερωτιες.!!” Το εν λογω μοτιβο το επαναλβανε συνεχως και με αυτο το τροπο ειχε γινει ονομαστος .Τα παιδια οταν παιζαν επαναλαμβανανε αυτους τους στιχους.Οι νοικοκυρες μαλιστα της εποχης τον περιμεναν με γελια και ανυπομονησια αφου πολλα απο αυτα που πωλουσε ηταν αναγκαια για τιην τοτε οικιακη ζωη.
Πηγη : Ενοτητα ”Διαφοροι Τυποι του Πειραιως” απο το βιβλιο ”Πειραιευς του Αλλοτε” του Πανου Λωζου ,1987
Το ”Βιο και την Πολιτεια” αλλων γραφικων τυπων εχει περιγραψει με πολυ ωραιο τροπο ο κυριος Κουτουζης στην ιστιοσελιδα του http://www.koutouzis.gr/